100% γαλλικός σχεδιασμός, 100% ρωσική κατασκευή!
Οι πρόεδροί μας μας συνοδεύουν και είναι πανταχού παρόντες στην επικαιρότητα. Μερικές φορές μας εκνευρίζουν. Δεν μπορούμε όμως να τους ξεχάσουμε, καθώς αποτελούν κομμάτι της ζωής μας.
Και μετά αντικαθίστανται, και τι κρατάμε στη μνήμη μας πέρα από μερικά ανέκδοτα, μια αμυδρή σιλουέτα ή ένα πρόσωπο… ασαφείς αισθήσεις. Ποιος είναι ο απολογισμός των 14 ετών «προεδρικής βασιλείας» για τον πρόεδρο Μιτεράν;
Άλλωστε, υπήρξαν μερικές φορές υπουργοί κατά τη διάρκεια της θητείας άλλων προέδρων.
Έτσι, οι Ματριόσκες, οι «ρωσικές κούκλες», αυτή η απλή και κομψή παράδοση παρουσίασης ηγετών, θα έπρεπε να σας αρέσει: Από κάθε φιγούρα, μια ευκαιρία να θυμηθούμε, να εξηγήσουμε και να ανατρέξουμε στις αναμνήσεις και τις ατάκες του καθενός, είτε με την οικογένεια, είτε με φίλους, είτε στη δουλειά.
Μιτεράν ή η «ήρεμη δύναμη», ο άνθρωπος του κοινού προγράμματος της αριστεράς, την εποχή που το κομμουνιστικό κόμμα είχε πάνω από 20% των ψήφων στη Γαλλία. Η συγκατοίκηση με τον πρωθυπουργό του, Ζακ Σιράκ… που έγινε αργότερα πρόεδρος. Ο άνθρωπος που ήταν γνωστός για τις χειραψίες του και τις υποσχέσεις του όπως κανένας άλλος. Στη συνέχεια, ο Νικολά Σαρκοζί, υπουργός σε μία από τις κυβερνήσεις του, ο οποίος λέγεται ότι τον πρόδωσε για να επιστρέψει ως κατακτητής και να αναλάβει την προεδρία. Ένας πρόεδρος πανταχού παρών, σχεδόν «αεικίνητος», με συντρόφους/συζύγους που προκαλούσαν συζητήσεις πέρα από τα καθιερωμένα. Με τον πρόεδρο Ολάντ, που σηματοδότησε την επιστροφή της αριστεράς μετά από μία μόνο θητεία της δεξιάς, τα πράγματα επιταχύνθηκαν. Δεν ήταν ένας πρόεδρος «προγραμματισμένος», καθώς προέκυψε μετά το σκάνδαλο του υποψήφιου Στρος-Καν. Όπως έλεγε και ο ίδιος, ένας «κανονικός» πρόεδρος αλλά με «πλούσια» συναισθηματική ζωή.
Και τέλος ο πρόεδρος Μακρόν, που δεν έχει σταματήσει να μας προσφέρει την καθημερινή του δόση από ανέκδοτα.
