Ορισμός των τεκτονικών μακριών κολιέ και κορδονιών
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μακριών κολιέ και τεκτονικών κορδονιών;
Στη σύγχρονη τεκτονική ορολογία, ο όρος μακρύ κολιέ (sautoir) αναφέρεται σε μια φαρδιά κορδέλα που φοριέται γύρω από το λαιμό, καταλήγει σε μυτερό σχήμα στο στήθος και χρησιμεύει για την ανάρτηση ενός τεκτονικού κοσμήματος Αξιωματικού ή ανώτερου στελέχους. Ο όρος κορδόνι, αντίθετα, χρησιμοποιείται όταν η κορδέλα αυτή φοριέται χιαστί, από τον ώμο προς το ισχίο, συνήθως από τους Διδασκάλους Τέκτονες.
Αυτή η διάκριση φαίνεται προφανής σήμερα, αλλά δεν ήταν αυτονόητη στα τελετουργικά του 18ου αιώνα. Τότε γινόταν λόγος μόνο για κορδόνι, διευκρινίζοντας απλώς αν ήταν «φορεμένο ως μακρύ κολιέ» ή «φορεμένο ως εσάρπα».
Γιατί αυτή η ορολογική απόχρωση είναι σημαντική; Επειδή μαρτυρά την ίδια την εξέλιξη της τεκτονικής γλώσσας. Το λεξιλόγιο αντικατοπτρίζει τον τρόπο με τον οποίο οι Στοές κωδικοποίησαν σταδιακά τις ενδυματολογικές τους συνήθειες και διαφοροποίησαν το αξίωμα (μακρύ κολιέ των Αξιωματικών) από τον βαθμό (κορδόνι των Διδασκάλων). Έτσι, η διάκριση μεταξύ μακριών κολιέ και τεκτονικών κορδονιών δεν είναι απλώς μια πρακτική περιγραφή: εκφράζει την ιστορία ενός θεσμού που ορίζεται μέσα από τα ορατά σύμβολά του.
Η καταγωγή των τεκτονικών μακριών κολιέ και κορδονιών
Οι πρώτες χρήσεις στην Αγγλία
Η καταγωγή των τεκτονικών μακριών κολιέ και κορδονιών ανάγεται στις απαρχές του θεωρητικού Τεκτονισμού. Οι παλαιότερες αγγλικές απεικονίσεις δείχνουν Αξιωματικούς να φορούν μια απλή, στενή κορδέλα, το χρώμα της οποίας δεν είχε ακόμη καθοριστεί. Αυτό το αξεσουάρ χρησίμευε κυρίως για να συγκρατεί το κόσμημα του αξιώματος, χωρίς άλλη συμβολική φιλοδοξία.
Τεκτονική μύηση τον 18ο αιώνα: μόνο ο Σεβάσμιος και ο Αδελφός Εισαγωγέας φορούν μια απλή κορδέλα με το κόσμημα του αξιώματός τους.
Σταδιακά, επιβλήθηκε ένα χρώμα αναφοράς: το σκούρο μπλε, πιθανότατα εμπνευσμένο από την κορδέλα του Τάγματος της Περικνημίδας. Αυτή η επιλογή εξέφραζε μια ρητή πίστη στη μοναρχία, εντάσσοντας τη Μεγάλη Στοά στην παράδοση των βασιλικών ταγμάτων.
Αργότερα, υιοθετήθηκε ένα πιο ανοιχτό μπλε για να διακρίνονται οι απλές Στοές από τους Μεγάλους Αξιωματικούς. Σύμφωνα με αυτή την παράδοση, μόνο οι Αξιωματικοί φορούσαν μακρύ κολιέ: οι απλοί Διδάσκαλοι δεν είχαν κορδόνι.
Γιατί η Γαλλία ανέπτυξε τα τεκτονικά κορδόνια;
Στη Γαλλία τα τεκτονικά μακριά κολιέ και κορδόνια έλαβαν τη μεγαλύτερη έκτασή τους. Η επιρροή του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος είναι εμφανής: επρόκειτο για το πιο αναγνωρισμένο ιπποτικό τάγμα του Παλαιού Καθεστώτος, του οποίου η γαλάζια κορδέλα φοριόταν ως μακρύ κολιέ ή εσάρπα. Οι γαλλικές Στοές υιοθέτησαν αυτό το χρώμα και σχήμα, μεταφέροντας στον τεκτονικό χώρο ένα σύμβολο ευγένειας.
Από τότε, οι Αξιωματικοί φορούσαν το μακρύ κολιέ, ενώ οι απλοί Διδάσκαλοι λάμβαναν το κορδόνι. Αυτή η κίνηση είχε ισχυρό συμβολικό περιεχόμενο: το να επιτρέπεται σε αστούς να φορούν ένα μπλε κορδόνι σήμαινε ότι, μέσα στη Στοά, όλοι ήταν ίσοι. Όπως και με το σπαθί, ένα αριστοκρατικό προνόμιο που υιοθετήθηκε επίσης στη Στοά, η χρήση του κορδονιού επιβεβαίωνε ότι ο Τεκτονισμός δεν περιοριζόταν σε μια συντεχνία εργατών, αλλά παρουσιαζόταν ως ένα πραγματικό ιπποτικό Τάγμα.
Η άνοδος των διακοσμητικών: μακριά κολιέ, κορδόνια και εσάρπες
Πώς οι ανώτεροι βαθμοί πολλαπλασίασαν τα διακοσμητικά;
Η ανάπτυξη των ανώτερων βαθμών τον 18ο αιώνα οδήγησε σε έναν πραγματικό πολλαπλασιασμό των διακοσμητικών. Κάθε βαθμός ήθελε να διακρίνεται από ιδιαίτερα εμβλήματα, και τα μακριά κολιέ όπως και τα κορδόνια διαφοροποιήθηκαν. Παράλληλα με το παραδοσιακό μπλε των Στοών, εμφανίστηκαν νέα χρώματα, τα οποία συνδέθηκαν γρήγορα με αξιώματα ή τελετουργικά θέματα.
Μακρύ κολιέ Ιππότη Ροδόσταυρου, 18ος βαθμός του ΑΑΣΤ
Την ίδια στιγμή, ένα νέο αξεσουάρ έκανε την εμφάνισή του σε ορισμένους γαλλικούς βαθμούς: η εσάρπα. Σε αντίθεση με το κορδόνι που καταλήγει σε μύτη, η εσάρπα παρουσιάζει δύο διακριτά τμήματα, συχνά στολισμένα με χρυσά ή ασημένια κρόσσια. Φορεμένη ως ζώνη ή γύρω από τη μέση, προσέθετε στον οπτικό πλούτο και τη σοβαρότητα των τελετών.
Τι σημαίνουν τα χρώματα των τεκτονικών μακριών κολιέ και κορδονιών;
Η ποικιλία των χρωμάτων δεν οφειλόταν μόνο σε διακοσμητικό γούστο: εξέφραζε μια επιθυμία συμβολικής κωδικοποίησης. Το ανοιχτό μπλε, κληρονομιά του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος, παρέμεινε το χρώμα των μπλε Στοών και των Διδασκάλων Τεκτόνων. Το κόκκινο συνδέθηκε με τη δύναμη και τη μνήμη του χυμένου αίματος, ιδιαίτερα στους βαθμούς των Ιπποτών. Το μαύρο χαρακτήριζε τους βαθμούς των Εκλεκτών, που συνδέονταν με την εκδίκηση και την αυστηρή δικαιοσύνη. Το πράσινο, πιο σπάνιο, συμβόλιζε την ελπίδα και την αναγέννηση, ενώ το λευκό παρέπεμπε στην αθωότητα.
Έτσι, τα τεκτονικά μακριά κολιέ και κορδόνια έγιναν μια πραγματική οπτική γλώσσα: κάθε χρώμα γινόταν ένα σύμβολο άμεσα αναγνώσιμο από τους μυημένους.
Ανακαλύψτε τη συλλογή μας από τεκτονικά μακριά κολιέ
Οι σύγχρονες χρήσεις των τεκτονικών μακριών κολιέ και κορδονιών
Μεταξύ ηπειρωτικής και αγγλοσαξονικής παράδοσης
Ακόμη και σήμερα, οι διαφορές στη χρήση αντικατοπτρίζουν δύο τεκτονικές κουλτούρες. Στην ηπειρωτική παράδοση, οι Διδάσκαλοι φορούν κορδόνι και οι Αξιωματικοί διακρίνονται από το μακρύ κολιέ τους. Αυτή η πρακτική είναι ευρέως διαδεδομένη στην Ευρώπη και στις Μεγάλες Στοές που εμπνέονται από το γαλλικό μοντέλο.
Στην αγγλική παράδοση, αντίθετα, μόνο οι Αξιωματικοί φορούν μακρύ κολιέ και οι απλοί Διδάσκαλοι δεν λαμβάνουν κανένα κορδόνι. Σε αυτή τη διάκριση προστίθεται ένα ιδιαίτερο αξεσουάρ: το περιλαίμιο με αλυσίδα, που χρησιμοποιείται πάντα κατά τις επίσημες συνεδριάσεις της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας και σε πολλές κανονικές Μεγάλες Στοές. Ως άμεσος κληρονόμος των ιπποτικών ταγμάτων, αντικαθιστά το μακρύ κολιέ από κορδέλα και εκδηλώνει το κύρος ενός αξιώματος.
Γιατί τα κορδόνια παραμένουν απαραίτητα στον σύγχρονο Τεκτονισμό;
Παρά τις αποκλίσεις αυτές, το κορδόνι παραμένει ένα ουσιαστικό διακοσμητικό στους περισσότερους ηπειρωτικούς τύπους: Αρχαίος και Αποδεδεγμένος Σκωτικός Τύπος, Γαλλικός Τύπος, Τύπος Μέμφις-Μισραΐμ και πολλοί άλλοι. Το να φοράς ένα κορδόνι σημαίνει να υπενθυμίζεις ορατά την ένταξη στον βαθμό του Διδασκάλου και να συμμετέχεις στη συνέχεια μιας παράδοσης τριών αιώνων.
Ορισμένοι τύποι αποτελούν εξαίρεση, όπως ο Επανορθωμένος Σκωτικός Τύπος, ο Τύπος του Schroeder ή ο Σουηδικός Τύπος, όπου το κορδόνι απουσιάζει ή αντικαθίσταται από ένα πιο διακριτικό περιλαίμιο. Όμως στην πλειονότητα των Στοών, τα τεκτονικά μακριά κολιέ και κορδόνια παραμένουν μια κοινή συμβολική γλώσσα, ένα σύμβολο αναγνώρισης και ένα σημάδι αδελφικής ισότητας.
Κληρονομιές και προεκτάσεις
Από τα περιλαίμια με αλυσίδες στα πολιτικά σύμβολα
Η ιστορία των τεκτονικών μακριών κολιέ και κορδονιών δεν μπορεί να γίνει κατανοητή χωρίς να αναφερθούμε στα κοσμικά αντίστοιχά τους. Τα περιλαίμια με αλυσίδες, ειδικότερα, παρατείνουν τη χρήση των μεσαιωνικών ιπποτικών ταγμάτων, όπως το Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Το κύρος τους διαπερνά την Αναγέννηση και στη συνέχεια παρακμάζει προς όφελος των μακριών κολιέ από κορδέλα.
Αλυσίδα του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Στη Μεγάλη Βρετανία, αυτή η κληρονομιά βρήκε μια διαρκή πολιτική προέκταση: τα περιλαίμια με αλυσίδες παραμένουν τα διακριτικά εμβλήματα των δημάρχων της Αγγλίας, της Ουαλίας και της Ιρλανδίας, καθώς και των προέδρων της Σκωτίας. Αυτή η επιβίωση πιστοποιεί τη συνέχεια μιας ίδιας γλώσσας συμβόλων — εξουσία, δημόσιο αξίωμα, υπηρεσία προς την κοινότητα — στην οποία αναφέρθηκε ο Τεκτονισμός.
Η συντεχνία και οι εσάρπες της
Τον 19ο αιώνα, το γαλλικό κίνημα των συντεχνιών, σε πλήρη αναγέννηση, υιοθέτησε επίσης χρωματιστές εσάρπες. Αυτή η επιλογή δεν ήταν τυχαία: επρόκειτο για μια συνειδητή μίμηση του Τεκτονισμού, του οποίου τα διακοσμητικά είχαν εντυπωσιάσει με τον πλούτο και την κωδικοποίησή τους.
Φορεμένες σε τελετές, αυτές οι εσάρπες των συντεχνιών υπενθύμιζαν ότι η χειρωνακτική εργασία μπορούσε επίσης να ενταχθεί σε έναν συμβολισμό τιμής, αδελφότητας και μετάδοσης. Αυτός ο παραλληλισμός μαρτυρά τη δύναμη επιρροής των τεκτονικών μακριών κολιέ και κορδονιών, τα οποία εξαπλώθηκαν πέρα από τις Στοές για να εμπνεύσουν άλλες μορφές μυητικής κοινωνικότητας.
Συμπέρασμα: τι αποκαλύπτουν τα τεκτονικά μακριά κολιέ και κορδόνια;
Τα τεκτονικά μακριά κολιέ και κορδόνια μαρτυρούν μια διπλή κίνηση. Υπενθυμίζουν πρώτα την επιρροή της αριστοκρατίας και των ιπποτικών ταγμάτων στον αναδυόμενο Τεκτονισμό, ο οποίος υιοθέτησε τις κορδέλες τους για να δηλώσει αξίωμα, αξιοπρέπεια και αναγνώριση. Αλλά μεταφράζουν επίσης την εσωτερική εξέλιξη των Στοών: τη διάκριση των Αξιωματικών, τη σήμανση των Διδασκάλων, τη διαφοροποίηση των βαθμών μέσω νέων χρωμάτων και σχημάτων.
Σήμερα, αυτά τα διακοσμητικά δεν είναι απλά στολίδια: παραμένουν μια κοινή γλώσσα που συνδέει τις σύγχρονες Στοές με τρεις αιώνες παράδοσης. Η επιμονή τους στους ηπειρωτικούς τύπους, και μερικές φορές η απουσία τους σε ορισμένους πιο λιτούς τύπους, υπενθυμίζουν ότι κάθε Μεγάλη Στοά προσαρμόζει το σύμβολο στην κουλτούρα της.
Τελικά, τα τεκτονικά μακριά κολιέ και κορδόνια ενσαρκώνουν τη μνήμη και την ταυτότητα του Τάγματος: το να φοράς ένα κορδόνι ή ένα μακρύ κολιέ σημαίνει να εισέρχεσαι σε μια αλυσίδα όπου κάθε κορδέλα συνδέει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, και όπου η αδελφότητα βρίσκει το ορατό της σημάδι.
Από τον Ion Rajolescu, αρχισυντάκτη του Κατάστημα — στην υπηρεσία ενός τεκτονικού λόγου δίκαιου, αυστηρού και ζωντανού
Ανακαλύψτε τη συλλογή μας από διακοσμητικά για Αξιωματούχους της GLNF: κομψότητα, παράδοση και αυθεντικότητα στην υπηρεσία των τελετών σας.
Εσάρπα 3ου Βαθμού – Παραδοσιακός Γαλλικός Τύπος (Γαλλικό Κεφάλαιο)
EUR 39.99
Δείτε όλα
1. Τι είναι το τεκτονικό μακρύ κολιέ;
Το τεκτονικό μακρύ κολιέ είναι μια φαρδιά κορδέλα που φοριέται γύρω από το λαιμό και χρησιμεύει για την ανάρτηση του εμβλήματος αξιώματος ενός Αξιωματικού της Στοάς ή της Μεγάλης Στοάς.
2. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός μακριού κολιέ και ενός τεκτονικού κορδονιού;
Το μακρύ κολιέ φοριέται ως περιλαίμιο, ενώ το κορδόνι φοριέται χιαστί, από τον ώμο προς το ισχίο. Αυτά τα δύο διακοσμητικά σηματοδοτούν διαφορετικά αξιώματα ή βαθμούς.
3. Γιατί τα μακριά κολιέ και τα κορδόνια είναι σημαντικά στον Τεκτονισμό;
Δεν είναι απλά στολίδια: προσδιορίζουν τον βαθμό, το αξίωμα και υπενθυμίζουν την ιπποτική και συμβολική κληρονομιά του Τεκτονισμού.
4. Από πότε χρησιμοποιούνται τα μακριά κολιέ στον Τεκτονισμό;
Η χρήση τους πιστοποιείται από τον 18ο αιώνα στην Αγγλία και τη Γαλλία, όπου υιοθέτησαν τους οπτικούς κώδικες των μεγάλων αριστοκρατικών Ταγμάτων.
5. Ποια είναι η σημασία των χρωμάτων των τεκτονικών μακριών κολιέ και κορδονιών;
Το μπλε συμβολίζει την αδελφότητα και τον βαθμό του Διδασκάλου, το κόκκινο τη δύναμη και τη θυσία, το μαύρο τη δικαιοσύνη, το πράσινο την ελπίδα και το λευκό την αθωότητα.
6. Φορούν όλοι οι Τέκτονες κορδόνι;
Όχι. Στη μπλε Στοά, μόνο οι Διδάσκαλοι φορούν το κορδόνι και οι Αξιωματικοί το μακρύ κολιέ. Ορισμένοι τύποι, όπως ο Επανορθωμένος Σκωτικός Τύπος, δεν χρησιμοποιούν κορδόνι.
7. Τι είναι το περιλαίμιο με αλυσίδα στον Τεκτονισμό;
Το περιλαίμιο με αλυσίδα είναι μια μεσαιωνική κληρονομιά, που φοριέται ακόμη και σήμερα σε ορισμένες αγγλικές Μεγάλες Στοές από τα στελέχη κατά τις επίσημες συνεδριάσεις.
8. Υπάρχουν τεκτονικές εσάρπες;
Ναι. Η εσάρπα υπάρχει σε ορισμένους ανώτερους βαθμούς και ιδιαίτερους τύπους. Σε αντίθεση με το κορδόνι, τα δύο τμήματά της είναι χωριστά και στολισμένα με κρόσσια.
9. Γιατί το ανοιχτό μπλε κορδόνι είναι τόσο διαδεδομένο;
Εμπνέεται από το κορδόνι του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος, του πιο αναγνωρισμένου Τάγματος της γαλλικής μοναρχίας, το οποίο υιοθετήθηκε από τον Τεκτονισμό τον 18ο αιώνα.
10. Πού μπορείτε να βρείτε ποιοτικά τεκτονικά μακριά κολιέ και κορδόνια;
Το Κατάστημα προσφέρει μια πλήρη συλλογή από μακριά κολιέ, κορδόνια και εσάρπες για όλους τους βαθμούς και τύπους, με προσεγμένο χειροποίητο φινίρισμα.
Βρείτε εδώ την πλήρη απομαγνητοφώνηση του επεισοδίου για όσους προτιμούν το διάβασμα ή επιθυμούν να εμβαθύνουν στις συζητήσεις.
Podcast – Μακριά κολιέ και κορδόνια: όταν μια απλή κορδέλα γίνεται σύμβολο
Τα μακριά κολιέ και τα κορδόνια. Αυτές οι κορδέλες που περνάμε γύρω από το λαιμό ή φοράμε ως εσάρπα αποτελούν μέρος των πιο ορατών διακοσμητικών του Τεκτονισμού. Θα μπορούσε κανείς να πιστέψει ότι πρόκειται απλώς για στολίδια, για δευτερεύοντα αξεσουάρ. Όμως δεν είναι έτσι. Λένε πολλά για την ιστορία, τις επιρροές και τις εξελίξεις του Τάγματος.
Στη σημερινή γλώσσα, ονομάζουμε μακρύ κολιέ τη φαρδιά κορδέλα που φοριέται γύρω από το λαιμό, και κορδόνι αυτό που φοριέται χιαστί, από τον ώμο προς το ισχίο. Όμως τον 18ο αιώνα, τα γαλλικά τελετουργικά χρησιμοποιούσαν μία μόνο λέξη: κορδόνι, το οποίο διευκρίνιζαν αν φοριόταν ως μακρύ κολιέ ή ως εσάρπα. Αυτή η διάκριση, τόσο απλή στην εμφάνιση, αποκαλύπτει στην πραγματικότητα τη διαδρομή μέσω της οποίας ο Τεκτονισμός πλησίασε τα εμβλήματα της αριστοκρατίας.
Στη μπλε Στοά, μόνο οι Αξιωματικοί φορούν μακρύ κολιέ. Είναι το έμβλημα του αξιώματός τους. Όσο για τους Διδασκάλους, λαμβάνουν το κορδόνι, σημάδι του βαθμού τους. Αργότερα, με τους ανώτερους βαθμούς, αυτός ο διαχωρισμός δεν είναι πάντα αυστηρός: ορισμένοι βαθμοί δίνουν μακρύ κολιέ σε όλα τα μέλη, Αξιωματικούς ή μη.
Σε τι χρησιμεύουν αυτές οι κορδέλες; Είχαν αρχικά μια πρακτική χρησιμότητα: να αναρτούν το έμβλημα του αξιώματος. Όμως πολύ γρήγορα, το συμβολικό στοιχείο επικράτησε. Στην Αγγλία, υιοθετήθηκε το σκούρο μπλε, χρώμα του Τάγματος της Περικνημίδας, για τους Μεγάλους Αξιωματικούς της Μεγάλης Στοάς. Οι απλές Στοές υιοθέτησαν στη συνέχεια ένα πιο ανοιχτό μπλε. Στη Γαλλία, προχώρησαν παραπέρα: το Τάγμα του Αγίου Πνεύματος χρησίμευσε ως μοντέλο. Υιοθετώντας αυτό το ουράνιο μπλε, ο νεαρός Τεκτονισμός τοποθετούνταν στη διαδοχή των μεγάλων ιπποτικών Ταγμάτων. Ένας τρόπος να επιβεβαιωθεί ότι η Στοά δεν ήταν μια απλή εταιρεία εργατών, αλλά ένα Τάγμα αξιοπρέπειας.
Η ανάπτυξη των ανώτερων βαθμών τον 18ο αιώνα ενίσχυσε ακόμη περισσότερο αυτή την κίνηση. Κάθε βαθμός ήθελε το διακριτικό του σύμβολο. Εμφανίστηκαν κόκκινα, μαύρα, πράσινα, λευκά, μερικές φορές πορφυρά κορδόνια. Και ένα νέο αξεσουάρ, η εσάρπα, ήρθε να συμπληρώσει το σύνολο. Σε αντίθεση με το κορδόνι που καταλήγει σε μύτη, αποτελείται από δύο διακριτά τμήματα, συχνά με κρόσσια, που φοριούνται χιαστί ή γύρω από τη μέση. Αυτός ο πολλαπλασιασμός των διακοσμητικών μετέφραζε τη ζωντάνια ενός Τεκτονισμού σε πλήρη επέκταση.
Όμως πέρα από τις μορφές, τα χρώματα μιλούσαν από μόνα τους. Το ανοιχτό μπλε παρέμεινε συνδεδεμένο με τις μπλε Στοές και τους Διδασκάλους Τέκτονες. Το κόκκινο υπενθύμιζε τη δύναμη και το χυμένο αίμα. Το μαύρο χαρακτήριζε τους βαθμούς των Εκλεκτών, που συνδέονταν με την αυστηρή δικαιοσύνη. Το πράσινο προκαλούσε την ελπίδα, το λευκό την αθωότητα. Έτσι, τα τεκτονικά μακριά κολιέ και κορδόνια έγιναν μια οπτική γλώσσα: κάθε χρώμα σήμαινε ένα αξίωμα, μια αξία, μια δέσμευση.
Σήμερα, οι πρακτικές αποκλίνουν ανάλογα με τις παραδόσεις. Στο ηπειρωτικό μοντέλο, οι Διδάσκαλοι φορούν κορδόνι, οι Αξιωματικοί μακρύ κολιέ. Στο αγγλικό μοντέλο, μόνο οι Αξιωματικοί φορούν μακρύ κολιέ και οι Διδάσκαλοι δεν έχουν κορδόνι. Παράλληλα με αυτό, ένα άλλο ιδιαίτερο διακοσμητικό επιβιώνει: το περιλαίμιο με αλυσίδες. Ως άμεσος κληρονόμος των μεσαιωνικών Ταγμάτων, χρησιμοποιείται ακόμη στις επίσημες συνεδριάσεις της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας. Και δεν πρόκειται μόνο για ένα τεκτονικό σύμβολο: στη Μεγάλη Βρετανία, τα περιλαίμια με αλυσίδες είναι επίσης τα πολιτικά εμβλήματα των δημάρχων και των προέδρων, απόδειξη ότι αυτή η γλώσσα συμβόλων διαπέρασε τους αιώνες μέχρι την κοσμική κοινωνία.
Στους περισσότερους ηπειρωτικούς τύπους — Αρχαίος και Αποδεδεγμένος Σκωτικός Τύπος, Γαλλικός Τύπος, Τύπος Μέμφις-Μισraïm — το κορδόνι παραμένει ουσιαστικό. Υπενθυμίζει ορατά τον βαθμό του Διδασκάλου και εντάσσει τον καθένα σε μια συνέχεια τριών αιώνων. Ορισμένοι τύποι αποτελούν εξαίρεση, όπως ο Επανορθωμένος Σκωτικός Τύπος, ο Τύπος του Schroeder ή ο Σουηδικός Τύπος, όπου απουσιάζει ή αντικαθίσταται από ένα περιλαίμιο. Όμως παντού αλλού, τα μακριά κολιέ και τα κορδόνια συνεχίζουν να λειτουργούν ως ορατά σημάδια της αδελφότητας και της τεκτονικής ισότητας.
Η επιρροή τους ξεπέρασε ακόμη και τις Στοές. Τον 19ο αιώνα, η γαλλική συντεχνία υιοθέτησε με τη σειρά της χρωματιστές εσάρπες, από συνειδητή μίμηση του Τεκτονισμού. Σε αυτή την κίνηση, διαβάζουμε τον αντίκτυπο αυτών των διακοσμητικών, ικανών να εμπνεύσουν άλλες μορφές μυητικών αδελφοτήτων.
