Γνωριμία με τον Franck Fouqueray

Ερ.: Τι σας ενέπνευσε να γίνετε συγγραφέας και πώς ξεκινήσατε τη συγγραφική σας πορεία;

Franck: Ένας Αδελφός, που έγινε φίλος, είχε μυηθεί σε μια Στοά της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας GODF, όπου οι μυητικές δραστηριότητες είχαν αντικατασταθεί από συζητήσεις για την κοινωνία. Οι ανταλλαγές απόψεων και οι συζητήσεις μας τον έπεισαν να συνεχίσει την πορεία για κάποιο διάστημα. Μετά, μια μέρα, μου είπε:

«Με την αίσθηση της παιδαγωγικής που διαθέτεις, θα έπρεπε να γράψεις για τους Μαθητευόμενους, ώστε να τους ενημερώσεις και να τους αποτρέψεις από μια πρόωρη παραίτηση.»

Έτσι γεννήθηκε το 2014 το «Εγχειρίδιο επιβίωσης για Μαθητευόμενο που θέλει να παραιτηθεί». Αυτό ήταν πριν από 9 χρόνια και από τότε, ο χρόνος πέρασε και αυτή τη στιγμή ολοκληρώνω το 11ο βιβλίο μου.

Στη συνέχεια, λάνσαρα το δίκτυο www.onvarentrer.fr το οποίο έχει μεγαλώσει από τότε με τα 6.000 μέλη του, αυτό ήταν πριν από 7 χρόνια.

Και τέλος, πριν από 2 χρόνια, λάνσαρα με μια ομάδα 40 εθελοντών την εφημερίδα www.450.fm με σήμερα 7.000 αναγνώστες/καθημερινά.

Ερ.: Μπορείτε να μας μιλήσετε για τη μασονική σας πορεία και πώς αυτό επηρέασε τη συγγραφή σας;

F: Ξεκίνησα τον τεκτονισμό πριν από 20 χρόνια σε μια ανδρική Στοά. Λίγα χρόνια μετά, πέρασα στη μεικτή, γιατί δεν μπορούσα πλέον να συλλάβω το να εργάζομαι μόνο με άνδρες. Προερχόμουν από το σύμπαν της πνευματικότητας των ιαπωνικών και κινεζικών πολεμικών τεχνών.

Μπαίνοντας στη Στοά, διαπίστωσα την έλλειψη διδασκαλίας. Γι’ αυτό έχω γράψει από τότε 2 βιβλία για να καλύψω τις ανάγκες των Μαθητευόμενων χωρίς δάσκαλο, την επόμενη χρονιά, ήρθε η σειρά των Εταίρων. Συνεχίζοντας την πορεία μου, έχοντας στο ενεργητικό μου 3 θητείες ως Σεβάσμιος σε 3 διαφορετικές στοές, μία στο Αρχαίο και Αποδεδεμένο Σκωτικό Τύπο (ΑΑΣΤ), και δύο στο Μέμφις-Μισραΐμ, το εκμεταλλεύτηκα για να φτιάξω ένα «Εγχειρίδιο Διάσωσης για τους Σεβάσμιους που είναι πολύ μόνοι στη Στοά».

Σήμερα, μόλις λάνσαρα στις εκδόσεις Numérilivre το 10ο βιβλίο μου που είναι αφιερωμένο στον Τεκτονισμό μέσω του σώματος και στις συμβολικές και ενεργειακές αποκωδικοποιήσεις: «Τα Κλειδιά ενός νέου Τεκτονισμού μέσω του σώματος».

Είναι μια απάντηση σε αυτό που λείπει όλο και περισσότερο στις στοές, η αίσθηση της πρακτικής, ενσωματώνοντας ύλη και μη ύλη. Ο Τεκτονισμός είναι κατά τη γνώμη μου υπερβολικά διανοουμενίστικος και όχι αρκετά υλοποιημένος.

Ερ.: Ποια είναι η συγγραφική σας διαδικασία; Έχετε συγκεκριμένες ρουτίνες ή τελετουργικά που σας βοηθούν να μπείτε στην κατάσταση πνεύματος της συγγραφής;

F: Όπως μου είπε μια μέρα ένας βιβλιοπώλης, είμαι συγγραφέας (auteur) και όχι λογοτέχνης (écrivain). Εγώ αφηγούμαι εμπειρίες, μοιράζομαι γνώσεις. Ο Βίκτωρ Ουγκώ ήταν λογοτέχνης.

Από την πλευρά μου, μου αρκεί να αφιερώσω μια μικρή ώρα, να ανοίξω τον υπολογιστή μου, να βάλω τα ακουστικά μου για να συγκεντρωθώ στη συγγραφή μου. Έχω την τύχη να μπορώ να επικεντρώνομαι γρήγορα στο κείμενό μου. Σας ομολογώ ότι η καλύτερη στιγμή για μένα είναι το βράδυ, γιατί όλοι κοιμούνται, τα κοινωνικά δίκτυα είναι σε ηρεμία, το τηλέφωνό μου είναι αθόρυβο… και εκεί, όλα γίνονται ρευστά για να μου επιτρέψουν να γράψω.

Κατασκευάζω μια αρχιτεκτονική που θα είναι ο σκελετός του έργου μου. Μετά, βάζω την ύλη γύρω-γύρω προσπαθώντας να είμαι όσο το δυνατόν πιο ακριβής και ισορροπημένος. Πετάω στην οθόνη τις ιδέες πολύ γρήγορα. Μετά, διαβάζω και ξαναδιαβάζω για να εξομαλύνω όλα αυτά ώστε η μουσικότητα του κειμένου μου να μου φαίνεται ισορροπημένη και αρμονική.

Δίνω σημασία σε πολλά στοιχεία. Ανάμεσα σε αυτά, μπορούμε να αναφέρουμε φυσικά την ιδέα για τη μετάδοση του περιεχομένου, πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη τον ρυθμό, την επιλογή των λέξεων… Όλα αυτά μου θυμίζουν συχνά μουσική σύνθεση.

Ερ.: Τι είναι αυτό που, κατά τη γνώμη σας, ξεχωρίζει τη γραφή σας από τους άλλους στο είδος σας, και πώς καταφέρνετε να παραμένετε πρωτότυπος και καινοτόμος στη δουλειά σας;

F: Ο Μονταίνιος έλεγε: «Δεν διδάσκω, αφηγούμαι», είναι κάπως η αρχή μου. Έχω την τύχη να έχω αναπτύξει μια γραφή δημοσιογραφικού τύπου, πολύ ρευστή και εύκολη στην ανάγνωση. Είναι σήμερα πιο περίπλοκο να γράφεις με ένα στυλ μπαλζακικό απ’ ό,τι παλαιότερα, γιατί ο αναμενόμενος ρυθμός και ο χρόνος που αφιερώνεται στην ανάγνωση δεν είναι πλέον οι ίδιοι.

Ο αναγνώστης, περιμένει μια απόσπαση προσοχής, μια συνεχή αφύπνιση στην ανάγνωσή του. Περνάει τον χρόνο του διαβάζοντας σύντομα μηνύματα και ζογκλάρει με μια πληθώρα εργαλείων μέσων που τον διαμορφώνουν και δεν του επιτρέπουν πλέον να αφιερώσει τον χρόνο για να διαβάσει ένα κείμενο πομπώδες και υπερβολικά περίπλοκο.

Έτσι, το στυλ μου είναι ρευστό, αυτά για τη μορφή. Όσο για το περιεχόμενο, έχω και εκεί την τύχη να είμαι παιδαγωγός για να επιτρέψω τη μετάδοση των ιδεών μέσα σε μια λογική καλής διάθεσης και ευχαρίστησης. Επιδιώκω πάνω απ’ όλα να προκαλέσω την επιθυμία στον αναγνώστη μου, αλλά σίγουρα όχι να του δείξω ότι είμαι ανώτερος από αυτόν. Προσπαθώ να είμαι ίδιος στη γραφή μου και στη ζωή μου.

Για μένα, η γραφή είναι σαν τον λόγο στη Στοά, αν ο ομιλητής ζητά τον λόγο για να επαναλάβει ό,τι μόλις ειπώθηκε ή για να επιδειχθεί, δεν μοιράζεται, ενεργεί εγωιστικά. Όλα βρίσκονται στη θέληση για διαμοιρασμό. Όσο περισσότερα δίνεις, τόσο περισσότερα λαμβάνεις, είναι διαδραστικό και πολυκατευθυντικό.

Ερ.: Πώς διαχειρίζεστε το μπλοκάρισμα του συγγραφέα και πώς παραμένετε παρακινημένος όταν εργάζεστε σε ένα έργο μεγάλης διάρκειας;

F: Όπως σας είπα λίγο πριν, είμαι συγγραφέας (auteur) και όχι λογοτέχνης (écrivain). Δεν έχω λοιπόν κανένα πρόβλημα συγγραφέα. Είμαι ένας ευτυχισμένος και ολοκληρωμένος συγγραφέας. Δεν εργάζομαι παρά μόνο σε έργα που μου δίνουν ευχαρίστηση.

Αν είναι καταναγκασμός, αυτό σημαίνει ότι δεν είμαι στη θέση μου. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα, με μια παρέα συνεργών από δεκάδες αδελφές και Αδελφούς λανσάραμε πριν από δύο χρόνια μια εφημερίδα που παρήγαγε μετά από 24 μήνες πάνω από 4.000 άρθρα.

Είναι μια τεράστια δουλειά συγγραφής, διόρθωσης, παρακολούθησης, εμψύχωσης. Όλα αυτά είναι ίδια με το να θέλεις να δημιουργήσεις μια εγκυκλοπαίδεια που δεν θα είχε ποτέ τέλος. Αν η ευχαρίστηση δεν είναι παρούσα, αυτό δεν θα λειτουργήσει. Όμως, διαπιστώνουμε με ευχαρίστηση ότι το αναγνωστικό κοινό είναι παρόν και οι συνδρομητές μας ζητούν κι άλλα. Αυτή είναι λοιπόν για μένα η επιτυχία.

Ερ.: Μπορείτε να μας μιλήσετε λίγο για το τελευταίο σας βιβλίο; Ποια θέματα εξερευνά και ποιο μήνυμα ελπίζετε ότι θα κρατήσουν οι αναγνώστες;

F: Μίλησα λίγο γι’ αυτό προηγουμένως. Ο Τεκτονισμός, κατά τη γνώμη μου βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην αμφιβολία και τον φόβο. Γι’ αυτό προσκολλάται απεγνωσμένα στο παρελθόν και παγώνει. Γενικά, είναι σε περιόδους κρίσης που πρέπει να δράσουμε, γιατί αυτή η περίοδος είναι ευνοϊκή για αλλαγές.

Γι’ αυτό, αποδόμησα τον τεκτονισμό που γνώριζα για να ενσωματώσω μια σωματική αποκωδικοποίηση καθολική που μελετώ με τις πολεμικές τέχνες εδώ και πάνω από σαράντα χρόνια. Κάποιοι βλέπουν στη μύηση μόνο μια δραματουργία μυθική νοητικής πληροφόρησης. Στην πραγματικότητα, είναι πλήρως αποτυπωμένη στο σώμα και αποκαλύπτεται ξανά κατά τη διάρκεια κάθε μυητικής σύγκλησης.

Τι να πούμε επίσης για τις 4 τροφές του Τέκτονα, από τις οποίες μόνο οι δύο αναφέρονται (στερεή και υγρή), γιατί δεν μιλάμε για τον προσανατολισμό της σκέψης και την επεξεργασία του αέρα κατά τις φάσεις της αναπνοής;

Δοκιμάστε λίγο να ζήσετε με αέρα μολυσμένο ή αναπνοή στο 30% για μια ώρα και δείτε μετά το αποτέλεσμα της σκέψης σας ή των πράξεών σας. Όλες αυτές οι πτυχές μελετώνται και αναπτύσσονται στο «Τα κλειδιά ενός νέου Τεκτονισμού μέσω του σώματος» στις εκδόσεις Numérilivre.

Ερ.: Έχετε συμβουλές για τους επίδοξους συγγραφείς που ξεκινούν και επιθυμούν να βελτιώσουν την τέχνη τους;

F: Ναι, η πρώτη συμβουλή είναι μια ερώτηση: «Είναι αυτό που έχεις να γράψεις ενδιαφέρον για τον αναγνώστη σου;». Αν η συγγραφή είναι ένα μέσο μετάδοσης και το περιεχόμενο είναι πλούσιο, είναι ένα όμορφο δώρο για τους αναγνώστες.

Μετά, το δεύτερο σημείο έγκειται σε μια ενθάρρυνση. Κανένας μεγάλος συγγραφέας δεν έλαβε το Goncourt την πρώτη φορά που έπιασε την πένα. Κανείς δεν γίνεται εξαιρετικός από την πρώτη προσπάθεια. Πρέπει λοιπόν να λειάνεις την πέτρα σου και να ξαναρχίσεις μέχρι να γίνεις πολύ καλός.

Ο πολωνός πιανίστας Arthur Rubinstein είπε στη δεκαετία του ’60: «Αν δεν παίξω μια μέρα, το ακούω. Αν δεν παίξω δύο μέρες, η γυναίκα μου το ακούει. Αν δεν παίξω τρεις μέρες, το κοινό το ακούει». Είναι η ίδια λογική με τη συγγραφή, πρέπει να εξασκείσαι.

Ερ.: Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίσατε ως συγγραφέας και πώς τις ξεπεράσατε;

F: Η συγγραφή είναι μια μόνιμη πρόκληση. Πρόκειται για την πρόκληση του να καταφέρεις να γράψεις ένα έργο αναγνώσιμο. Δεν είναι ποτέ κερδισμένο από πριν. Μετά, πρέπει να εκδοθείς και αυτό δεν είναι πιο εύκολο, γιατί οι συγγραφείς έχουν γίνει πάρα πολλοί μετά τον COVID.

Τα βιβλία είναι επενδύσεις που πρέπει να αποδώσουν και οι εκδότες περνούν δύσκολα. Η αγορά είναι δύσκολη, γιατί όλα είναι σε μετάλλαξη στον κόσμο της δημιουργίας και της διάδοσης. Ο αναγνώστης του 2023 είναι ασύγκριτος με αυτόν του 1980.

Το BFM είχε τιτλοφορήσει πριν από μερικά χρόνια ένα ρεπορτάζ: «σε 25 χρόνια, δύο φορές περισσότερα βιβλία δημοσιευμένα, αλλά όλο και λιγότερο διαβασμένα». Από την πλευρά μου, κατάφερα να περάσω τη δοκιμασία της συγγραφής, μετά εκείνη της έκδοσης δημιουργώντας τις Éditions LOL.

Μετά εξέδωσα 4 άλλα έργα σε ανεξάρτητους Εκδότες για να μην καταταγώ στην κατηγορία των αυτοεκδιδόμενων συγγραφέων. Όλα αυτά είναι ένας μακρύς δρόμος και πρέπει να προσαρμόζεσαι σε κάθε νέα δοκιμασία.

Ερ.: Έχετε αγαπημένα βιβλία ή συγγραφείς που επηρέασαν το συγγραφικό σας στυλ ή που σας ενέπνευσαν στη δική σας δουλειά;

F: Ναι πράγματι, διάβασα πολύ στο παρελθόν και συγγραφείς όπως ο Stefan Zweig ή ο Patrick Süskind μου έδωσαν την επιθυμία να γράψω με την ίδια ρευστότητα. Διαβάζοντας Μπαλζάκ, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην γίνω ποτέ τόσο ταλαντούχος… με το ίδιο στυλ. Μου φαίνεται ότι κάθε καλλιτέχνης πρέπει προηγουμένως να αντιγράψει και μετά να αναπαράγει πριν καινοτομήσει με το προσωπικό του στυλ. Το παιδί κάνει όπως ο πατέρας του, μετά μια μέρα τον ξεπερνά για να κάνει τον δικό του δρόμο.

Ερ.: Ποια είναι τα μελλοντικά σας συγγραφικά σχέδια, και υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να μοιραστείτε με τους αναγνώστες σας ή τους επίδοξους συγγραφείς;

F: Έχω 3 ή 4 σχέδια που παραμένουν στους φακέλους του υπολογιστή μου. Όλα είναι έτοιμα για να ξεκινήσω τη συγγραφή, αλλά δεν είναι ακόμα η ώρα. Εν τω μεταξύ, νέα βιβλία εκδίδονται και όμως, αυτά γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια ενός γεύματος λίγους μήνες νωρίτερα, και ορίστε… 3 μήνες μετά, είναι στα βιβλιοπωλεία. Στην πραγματικότητα, η διαδικασία της δημιουργίας είναι αρκετά μυστηριώδης. Τα πράγματα βλασταίνουν, δημιουργούνται και διαδίδονται. Είναι η μαγεία της ζωής. Πιστεύω ότι κάθε καλλιτέχνης λειτουργεί λίγο πολύ με τον ίδιο τρόπο με μια εναλλαγή τάξης και χάους.

Ερ.: Ποιες είναι οι πιο σημαντικές αρχές και αξίες του τεκτονισμού που θέλετε να προβάλετε στα βιβλία σας;

F: Είμαι βαθύς υποστηρικτής του μυητικού τεκτονισμού. Έχω επίγνωση ότι ο Τεκτονισμός αποτελείται από ένα σύνολο ασκούμενων που χωρίζονται από τη μια πλευρά με μαχητές ενεργούς για τα γεγονότα της κοινωνίας και από την άλλη πλευρά ασκούμενους που εργάζονται για παράδειγμα στους αιγυπτιακούς Τύπους, των οποίων οι πρακτικές θα μπορούσαν για κάποιους να εξομοιωθούν με μαγεία. Όλα αυτά ονομάζονται όμως Τεκτονισμός.

Αν είχα γεννηθεί υπό την Γ’ Δημοκρατία, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα είχα γίνει Τέκτονας για να προωθήσω την κοινωνία. Τώρα που ο τεκτονισμός είναι πλήρως διεισδυμένος από εκατοντάδες ενώσεις ή ομάδες πιο ενεργές και αποτελεσματικές από τον FM, δεν βλέπω κανένα ενδιαφέρον να περάσω 2 ώρες με Ποδιά για να ακούσω αρχιτεκτονικά σχέδια (planches) που προέρχονται μερικές φορές από τη Wikipedia. Το κάνω πολύ καλά στο σπίτι και βγαίνω από αυτό εξίσου τροφοδοτημένος.

Αντίθετα, η πνευματική πτυχή με προβληματίζει στο έπακρο. Μιλάω στο τελευταίο μου βιβλίο για την παρακμή της χριστιανικής καθολικής εκκλησίας στη Γαλλία εδώ και 120 χρόνια: «Το 1900, το 34,5% του κόσμου ήταν χριστιανικό· το 2020, αυτός ο αριθμός είναι 32,3%. Αυτή η σχετική σταθερότητα κρύβει ωστόσο θεαματικές αλλαγές στη δημογραφία του χριστιανισμού. Τα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι το 1900, το 82% των χριστιανών ζούσε στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική και ότι το 2020 αυτός ο αριθμός έπεσε θεαματικά για να φτάσει το 33%. (Πηγή: Η παγκόσμια ανάλυση της Λωζάνης· Μάρτιος 2021· «Ο χριστιανισμός συρρικνώνεται ή ανατρέπεται;»· https://tinyurl.com/statistiquesChretiens.)». Όμως, ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς πεποιθήσεις και Τελετουργικά. Πώς θα ικανοποιήσει πλέον αυτή την ανάγκη; Σίγουρα όχι στη Στοά για να κάνει συζητήσεις χωρίς μυητικό ενδιαφέρον για το τέλος της ζωής ή τα μεταλλαγμένα. Οι Τέκτονες αντιπροσωπεύουν αυτή τη στιγμή το 0,2% του γαλλικού πληθυσμού. Αυτό σημαίνει ότι ανάμεσα στο 99,08% των Γάλλων βέβηλων, οι μισοί άλλαξαν θρησκεία από τον περασμένο αιώνα, αλλά δεν ήρθαν στους τέκτονες να τροφοδοτήσουν αυτή την ανάγκη. Ωστόσο, ο τεκτονισμός θα ήταν σε θέση να απαντήσει σε αυτή την ανάγκη για πνευματικότητα. Αλλά για αυτό, πρέπει να δημιουργηθεί ένας νέος κλάδος που θα μπορούσε να ανταποκριθεί σε αυτές τις προσδοκίες. Όλα αυτά θα πάρουν τον δρόμο τους, γιατί υπάρχουν πολλά σημεία προς ανάπτυξη.

Ερ.: Πώς εξελίσσεται ο τεκτονισμός στην εμπειρία σας και πώς αυτό αντανακλάται στη γραφή σας;

F: Μόλις σας απάντησα, η κοινωνία είναι σε μετάλλαξη, οι τεχνολογίες πηγαίνουν από την πλευρά τους ακόμα πιο γρήγορα και είμαι ένας προσεκτικός παρατηρητής όλων αυτών. Αυτές οι μεταλλάξεις, σε συνδυασμό με την προσωπική μου εξέλιξη, με οδηγούν στο να τροφοδοτώ σχέδια για έναν διαμοιρασμό ακόμα μεγαλύτερο. Τι κρίμα να κρατάμε για τον εαυτό μας τις καλές ανακαλύψεις που κάνουμε.

Ερ.: Ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλετε να μεταδώσετε μέσα από τα μασονικά σας βιβλία;

F: Η λέξη κλειδί περιέχεται ακριβώς στον τελευταίο μου τίτλο: «Τα Κλειδιά ενός νέου Τεκτονισμού μέσω του Σώματος». Το τρέχον έργο μου δεν είναι εύκολο, γιατί τα έργα του σήμερα χωρίζονται σε τρεις κύριες κατηγορίες. Υπάρχουν τα βιβλία μασωνολογίας, τα βιβλία που επαναλαμβάνουν ό,τι έχει γραφτεί εκατοντάδες φορές εδώ και 3 αιώνες και τέλος τα βιβλία προοπτικής. Το να προτείνεις ένα βιβλίο ιστορίας μπορεί να είναι ενδιαφέρον από πνευματική άποψη, αλλά αυτό δεν προωθεί καθόλου την Τέχνη μας. Είναι απλώς ένας φωτισμός στο παρελθόν που μας επιτρέπει να καταλάβουμε τι έχουμε κάνει μέχρι τώρα. Όσο για το να ξαναγράψεις για πολλοστή φορά ένα βιβλίο για ένα θέμα που έχει ήδη καλυφθεί, αυτό μπορεί σίγουρα να λειτουργήσει, αλλά δεν φέρνει τίποτα ιδιαίτερο για την εξέλιξη. Αν συγκρίνουμε με τα έργα προοπτικής, δεν είναι εύκολα, γιατί αμφισβητούνται έντονα από τους παλαιούς, τους συντηρητικούς και τους καθαρολόγους. Οι καινοτόμοι δεν έχουν πάντα εύκολη ζωή.

Όσο για το βασικό μήνυμα, θα ήταν πιθανώς…: «Πηγαίνετε γρήγορα να γραφτείτε στο 450.fm αν θέλετε να διαβάσετε μια πληροφόρηση εγκάρσια, καθολική και χωρίς προκαταλήψεις». Έχω την αίσθηση ότι ο προσηλυτισμός ορισμένων μασονικών οίκων εγκλωβίζει αντί να απελευθερώνει τα μέλη τους. Πρέπει να βγούμε από το κήρυγμα για να μπούμε στην εποχή της διαφάνειας. Αν πιστεύετε ότι υπερβάλλω, να ξέρετε ότι ορισμένες Υπακοές στη Γαλλία μποϊκοτάρουν ανοιχτά το 450.fm και καλούν τα μέλη τους να κάνουν το ίδιο μέσω εγκυκλίων. Όταν φτάνουμε σε αυτό το επίπεδο ανοησίας και φόβου, δεν πρέπει να απορούμε που τόσοι τέκτονες παραιτούνται μετά από μερικά χρόνια. Είναι επίσης η απόδειξη ότι η διαφάνεια στον τομέα της επικοινωνίας δεν είναι ακόμα ο κανόνας. Εν τω μεταξύ, είναι αυτή που επέλεξε η εφημερίδα μας και δεν σκοπεύουμε να αλλάξουμε προσανατολισμό τα επόμενα χρόνια.

Ερ.: Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε έναν τέκτονα που επιθυμεί να γράψει ένα βιβλίο για τον τεκτονισμό;

F: Δεν ξέρω τι θα μπορούσα να του πω εκτός από… Ξεκίνα και κάνε όπως όλοι, θα σκοντάψεις στην αρχή και θα πάει καλύτερα μετά. Είναι απλώς η μάθηση.

Ερ.: Το διαδίκτυο και τα ψηφιακά εργαλεία εμφανίστηκαν ως εργαλεία που μπορούν να σας βοηθήσουν;

F: Ω ναι! Πιθανότατα δεν θα είχα γράψει ποτέ τόσο πολύ αν δεν υπήρχε ο υπολογιστής. Μετά, χάρη στο διαδίκτυο οι δημοσιεύσεις μου έγιναν πιο ακριβείς, πιο πλήρεις. Πριν, έπρεπε να πας στη βιβλιοθήκη για να ελέγξεις τις σημειώσεις, τις ημερομηνίες, τις αναφορές. Σήμερα, όλα είναι πιο γρήγορα και πιο ακριβή. Μετά, για τη διανομή, τα βιβλία μου έχουν όλα έναν προσωπικό ιστότοπο.

Είναι λοιπόν ένα άμεσο μέσο για να γίνεις γνωστός και να πουλήσεις online χωρίς μεσάζοντα. Μπορούμε επίσης να μιλήσουμε για τα κοινωνικά δίκτυα για να κάνουμε την προώθηση των καινούργιων. Ναι, ζήτω το Διαδίκτυο, ζήτω τα κοινωνικά δίκτυα.

Ερ.: Υπάρχουν άλλα σημεία που θα ήθελες να θίξεις που δεν είχες την ευκαιρία να αναπτύξεις στις προηγούμενες ερωτήσεις;

F: Ένα μέσο μασονικό βιβλίο τυπώνει γενικά γύρω στα 300 αντίτυπα. Ένας συγγραφέας παίρνει από τον εκδότη του 8% μετά από ένα ή δύο χρόνια, γενικά από το 301ο αντίτυπο. Έτσι, ένα έργο που μπορεί να πάρει αρκετούς μήνες δουλειάς αποφέρει οικονομικά λίγο πολύ 500 € μετά από 600 πωλήσεις, από τα οποία θα πρέπει να αφαιρεθούν οι κοινωνικές εισφορές. Καταλαβαίνουμε γρήγορα ότι στον τομέα του Τεκτονισμού, σπάνιοι είναι οι συγγραφείς που βγάζουν χρήματα ή το κάνουν επάγγελμα. Δεν μπορούν όλοι να λέγονται Jacques Ravenne ή Éric Giacometti.

Από την πλευρά της δόξας, ζητήστε από οποιονδήποτε τέκτονα να σας αναφέρει 5 μασονικούς συγγραφείς, μετά τον τρίτο γίνεται περίπλοκο. Είναι λοιπόν μια μικρο-αγορά που αντιστοιχεί συνολικά στο να γίνεις οικονομικός παράγοντας σε μια πόλη κατοικημένη όπως το Saint-Etienne ή όπως η Toulon. Κανείς δεν μπορεί να γίνει εκατομμυριούχος σε τόσο μικρό χώρο.

Έτσι, το μόνο κίνητρο για να γράψεις στον μασονικό κόσμο πρέπει να καθοδηγείται από την αίσθηση του διαμοιρασμού και της Αδελφοσύνης. Την ευχαρίστηση της μετάδοσης εν ολίγοις. Οι βιβλιοθήκες μας και άλλα βιβλιοπωλεία καταμετρούν περίπου 15 έως 18.000 μασονικούς τίτλους, σε μια βιβλιογραφία περίπου 135.000 βιβλίων. Βλέπετε καλά ότι δεν είμαστε παρά μια μικρή σταγόνα νερό. Ας είμαστε λοιπόν μετριόφρονες.

Σχετικά προϊόντα

Κατηγορίες

Μασονικά διακοσμητικά (ποδιές, σαΐτες, ταινίες ώμου)Σαΐτες & ΚοσμήματαΔώρα κάτω από 20€Ποδιές & πακέταΚοσμήματαΚοσμήματα Σκηνής