Ο Τεκτονικός Ναός του Λονδίνου

Η προέλευση του Τεκτονικού Ναού του Λονδίνου

Φαίνεται ότι πριν από τη γέννηση της Μεγάλης Στοάς του Λονδίνου το 1717 (ή πιθανότατα το 1721), οι πρώτοι Άγγλοι κερδοσκοπικοί ελευθεροτέκτονες είχαν έναν αφιερωμένο χώρο στο Λονδίνο, γνωστό ως “Masons Hall”. Αυτό είναι γνωστό από το ημερολόγιο του Elias Ashmole (1617-1692), ο οποίος κλήθηκε εκεί για μια συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου 1682. Δεν γνωρίζουμε ούτε την τοποθεσία ούτε τις διαστάσεις αυτού του χώρου, και ο πομπώδης τίτλος “Masons Hall” ίσως αναφερόταν σε έναν πολύ ταπεινό χώρο.

Είναι γνωστό, ωστόσο, ότι η Μεγάλη Στοά του Λονδίνου δεν διέθετε τέτοιο χώρο και οι Στοές συγκεντρώνονταν σε ταβέρνες, από τις οποίες μάλιστα έπαιρναν και το όνομά τους. Αν πιστέψουμε την επίσημη εκδοχή, στην ταβέρνα “The Goose and Gridiron” συγκεντρώθηκαν οι τέσσερις ιδρυτικές Στοές στις 24 Ιουνίου 1717 για να ιδρύσουν τη Μεγάλη Στοά του Λονδίνου.

Ο Ναός του 1775

Μόλις το 1775 η Μεγάλη Στοά του Λονδίνου απέκτησε δύο σπίτια που χωρίζονταν από έναν κήπο στην Great Queen Street. Σχεδίαζαν να ενώσουν τα δύο σπίτια με μια μεγάλη αίθουσα που θα χρησίμευε ως Τεκτονικός Ναός. Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός κερδήθηκε από τον Thomas Sandby (1721-1798) και ο πρώτος Τεκτονικός Ναός του Λονδίνου εγκαινιάστηκε στις 23 Μαΐου 1776. Στη συνέχεια επεκτάθηκε το 1820 με την προσθήκη ενός νέου κτιρίου σχεδιασμένου από τον νεοκλασικό αρχιτέκτονα John Soane (1753-1837), στον οποίο οφείλουμε επίσης το κτίριο της Τράπεζας της Αγγλίας και την τραπεζαρία στο 10 Downing Street.

Το 1860, η Μεγάλη Στοά, η οποία είχε γίνει Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Αγγλίας το 1813, απέκτησε ένα νέο οικόπεδο δίπλα στον Ναό και αποφάσισε να κατεδαφίσει τις προσθήκες του Soane για να ενσωματώσει τα κτίρια του 1775 σε ένα μεγαλύτερο σύνολο. Αυτό το έργο ακολούθησε τα σχέδια και τα σκίτσα του Frederick Pepys Cockerill (1754-1827), ο οποίος είχε πεθάνει πάνω από τριάντα χρόνια πριν.

Αυτός ο δεύτερος Τεκτονικός Ναός του Λονδίνου χρησιμοποιήθηκε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1920. Ωστόσο, είχε υποστεί ζημιές από πυρκαγιά το 1883 και καταστράφηκε εν μέρει για να χτιστεί ένας νέος χώρος το 1910. Από το 1919, ο Δούκας του Connaught, ο οποίος ήταν Μέγας Διδάσκαλος της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας από το 1901 έως το 1939, ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για την ανέγερση ενός νέου Τεκτονικού Ναού, στην ίδια πάντα τοποθεσία.

Ο Ναός του 1860

Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός που προκηρύχθηκε το 1925 κερδήθηκε από τους αρχιτέκτονες Henry Victor Ashley (1872-1845) και Francis Winton Newman (1873-1953), και οι εργασίες για τον τρίτο Τεκτονικό Ναό του Λονδίνου ξεκίνησαν το 1927 για να ολοκληρωθούν το 1932. Ο Δούκας του Connaught τον είχε αρχικά συλλάβει ως μνημείο προς τιμήν των 3325 Άγγλων ελευθεροτεκτόνων που πέθαναν στα πεδία των μαχών κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και τον ονόμασε “Masonic Peace Memorial” (Τεκτονικό Μνημείο Ειρήνης). Μόνο με το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939 πήρε το όνομα Freemasons’ Hall.

Το Freemasons’ Hall στην αυθεντική του μορφή

Η αρχιτεκτονική του Freemasons’ Hall αποτελεί ένα υπέροχο παράδειγμα του στυλ Art Deco, που χαρακτηρίζεται από τις καθαρές γεωμετρικές γραμμές, τα πολυτελή υλικά και τα περίτεχνα διακοσμητικά μοτίβα. Ο Μεγάλος Ναός, στην καρδιά του κτιρίου, είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακός με τις διακοσμημένες οροφές, τα βιτρό και τα συμβολικά αγάλματα. Μπορεί να φιλοξενήσει 1700 άτομα και χρησιμοποιείται για τις τελετές της Μεγάλης Στοάς καθώς και των διοικητικών οργάνων των διαφόρων συνδεδεμένων τεκτονικών ταγμάτων (Royal Arch κ.λπ.).

Ο Μεγάλος Ναός

Ωστόσο, αυτό το επιβλητικό κτίριο διαθέτει πολλούς άλλους χώρους, συμπεριλαμβανομένων όχι λιγότερων από 21 Ναών, οι οποίοι χρησιμοποιούνται από τις Στοές του Λονδίνου. Ορισμένοι είναι πολύ μεγάλων διαστάσεων, όπως ο Ναός αρ. 1, που προσφέρει 600 θέσεις, και ορισμένοι, όπως ο Μεγάλος Ναός, είναι εξοπλισμένοι με υπέροχα εκκλησιαστικά όργανα από τους διάσημους κατασκευαστές Henry Willis & Sons, στους οποίους οφείλονται τα όργανα πολλών αγγλικών καθεδρικών ναών, καθώς και εκείνα του Albert Hall στο Λονδίνο.

Το Freemasons’ Hall διαθέτει επίσης πολλούς απλούστερους ναούς, οι οποίοι χρησιμεύουν για τις συνεδρίες διδασκαλίας των Αδελφών. Και φυσικά, το κτίριο περιλαμβάνει επίσης μια πολύ πλούσια βιβλιοθήκη και ένα μουσείο, το οποίο παρουσιάζει πολυάριθμα τεκτονικά αντικείμενα μεγάλης ιστορικής αξίας.

Επίσκεψη στο Freemasons’ Hall

Ένα μνημείο τέτοιου αρχιτεκτονικού και ιστορικού πλούτου δεν θα μπορούσε φυσικά να παραμείνει κρυμμένο από το κοινό. Οργανώνονται επισκέψεις στον Μεγάλο Ναό και το μουσείο είναι ανοιχτό στο κοινό δωρεάν, κάτι που είναι αρκετά σπάνιο για να αναφερθεί. Η βιβλιοθήκη είναι επίσης προσβάσιμη στο κοινό, αλλά δεν υπάρχει υπηρεσία δανεισμού και τα έργα μπορούν να συμβουλευτούν μόνο επί τόπου κατόπιν αιτήματος.

Εξωτερική όψη του Freemasons’ Hall

Ωστόσο, το Freemasons’ Hall παραμένει πάνω απ’ όλα η έδρα της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας και οι τεκτονικές δραστηριότητες εκεί είναι συχνές και πολυάριθμες. Επομένως, οι 21 δευτερεύοντες Ναοί και οι αίθουσες διδασκαλίας δεν είναι προσβάσιμοι στο κοινό και παραμένουν αποκλειστικά για τους Αδελφούς.

Σχετικά προϊόντα

Κατηγορίες

Μασονικά διακοσμητικά (ποδιές, σαΐτες, ταινίες ώμου)Σαΐτες & ΚοσμήματαΔώρα κάτω από 20€Ποδιές & πακέταΚοσμήματαΚοσμήματα Σκηνής