Το Αρχαίο και Αποδεδεμένο Σκωτικό Τύπο (ΑΑΣΤ): Προέλευση & Υψηλοί Βαθμοί

Οι απαρχές του ΑΑΣΤ

Από το δίπλωμα του Morin (1761) στα Ύπατα Συμβούλια του 1801 και 1804

Το πιο διαδεδομένο σύστημα τεκτονικών Υψηλών Βαθμών στον κόσμο είναι το Αρχαίο και Αποδεδεμένο Σκωτικό Τύπο (ΑΑΣΤ). Η προέλευση αυτού του Τύπου εκτείνεται μεταξύ Γαλλίας και Αμερικής από το 1762, αλλά παρά την επίσημη εκδοχή που κυριαρχεί στη τεκτονική βιβλιογραφία, παραμένει σχετικά ασαφής. Υπάρχουν πολλά σκοτεινά σημεία, λόγω έλλειψης σύγχρονων πηγών. Πράγματι, τα περισσότερα γεγονότα πιστοποιούνται μόνο από έγγραφα του 1801, ορισμένα εκ των οποίων είναι πιθανότατα πλαστά. Εδώ θα συνοψίσουμε την ευρέως αποδεκτή αφήγηση για τη δημιουργία του ΑΑΣΤ, διατηρώντας επιφυλάξεις για όσα δεν τεκμηριώνονται από αξιόπιστες πηγές.

Ο Étienne Morin και η διάδοση του Τύπου της Τελειώσεως

Η περιπέτεια του ΑΑΣΤ ξεκινά, κατά πάσα πιθανότητα, στο Μπορντό το 1762, γύρω από έναν Αδελφό με το όνομα Etienne Morin (1705 ή 1717-1771). Ο Morin, όπως και ο Jean-Théophile Désaguliers, φέρεται να προερχόταν από μια προτεσταντική οικογένεια της La Rochelle που διέφυγε από τους θρησκευτικούς διωγμούς. Πιθανώς γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1705 (αν και ορισμένοι τοποθετούν τη γέννησή του στην περιοχή Cahors το 1717) και μιλούσε αγγλικά, γεγονός που εξηγεί αναμφίβολα τον ρόλο του στην ιστορία. Ο Morin φέρεται να ήταν μέλος από το 1745 μιας Στοάς του Μπορντό, στην οποία το Συμβούλιο των Αυτοκρατόρων της Ανατολής και της Δύσης (ένα σύστημα υψηλών βαθμών που ιδρύθηκε το 1758 και του οποίου ίχνη βρίσκονται μόνο στο Παρίσι) δημιούργησε ένα Κεφάλαιο του Τύπου του σε 25 βαθμούς, γνωστό ως Τύπος της Τελειώσεως, αν και το πραγματικό του όνομα ήταν Τάγμα του Βασιλικού Μυστικού.

Το δίπλωμα του Morin και τα πρώτα κεφάλαια του ΑΑΣΤ

Στις 27 Αυγούστου 1761, ο Etienne Morin έλαβε στο Παρίσι ένα δίπλωμα από μια υποτιθέμενη “Μεγάλη Στοά του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ” για τη διάδοση αυτού του Τύπου στον Νέο Κόσμο. Το πρωτότυπο αυτού του διπλώματος έχει χαθεί, αλλά το κείμενο είναι γνωστό από δέκα εκδοχές, στα γαλλικά και αγγλικά, η παλαιότερη από τις οποίες χρονολογείται από το 1768. Δεν υπάρχει λόγος να αμφισβητήσουμε την ύπαρξή του. Φέρει εννέα υπογραφές, μεταξύ των οποίων του Chaillon de Jonville και του Lacorne, των δύο Αναπληρωτών του κόμη του Clermont, Μεγάλου Διδασκάλου της Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας, και οι εννέα υπογράφοντες είναι όλοι μέλη του Συμβουλίου των Αυτοκρατόρων της Ανατολής και της Δύσης. Παρόλο που το έγγραφο φέρεται να τελεί υπό την αιγίδα του Μεγάλου Διδασκάλου, ο οποίος απουσίαζε λόγω του Επταετούς Πολέμου, φαίνεται πως η Αρχή που το εξέδωσε δεν ήταν η Μεγάλη Στοά της Γαλλίας, αλλά το Συμβούλιο των Αυτοκρατόρων της Ανατολής και της Δύσης, σφετεριζόμενο τους τίτλους της Μεγάλης Στοάς. Ήταν εύκολο, καθώς ο Chaillon de Jonville, Αναπληρωτής του Μεγάλου Διδασκάλου, κατείχε τις σφραγίδες της Μεγάλης Στοάς και του Μεγάλου Διδασκάλου!

Στις 27 Μαρτίου 1762, ο Étienne Morin επιβιβάστηκε για τον Άγιο Δομίνικο, αλλά φέρεται να συνελήφθη και να φυλακίστηκε για λίγο από τους Άγγλους. Αφού απελευθερώθηκε, επισκέφθηκε την Αγγλία και τη Σκωτία, όπου φέρεται να έλαβε ένα αγγλικό δίπλωμα. Είναι πάντως εξακριβωμένο ότι ο Morin έφτασε στον Άγιο Δομίνικο και διέδωσε εκεί τον Τεκτονισμό, καθώς και στη Λουιζιάνα.

Στις 21 Σεπτεμβρίου 1762 φέρονται να υπογράφηκαν στο Μπορντό οι Μεγάλοι Καταστατικοί Χάρτες του Τύπου της Τελειώσεως. Οι υπογράφοντες φέρονται να ήταν εννέα, αλλά κανένας δεν κατονομάζεται (δεν θα μας εξέπληττε να βρούμε τα ονόματα των εννέα υπογραφόντων του διπλώματος Morin!). Αυτό το έγγραφο είναι προφανώς πλαστό, όπως αποδεικνύει ένα χονδροειδές λάθος του συντάκτη του: αναφέρεται ότι οι Καταστατικοί Χάρτες μεταβιβάστηκαν στον κόμη de Grasse-Tilly. Όμως, αν και ο Alexandre de Grasse-Tilly υπήρξε όντως ένας από τους δημιουργούς και διαδότες του ΑΑΣΤ, γεννήθηκε το 1765 και σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να αναφέρεται σε έγγραφο υπογεγραμμένο το 1762!

ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΟΥΣ ΥΨΗΛΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΑΣΤ ΕΔΩ >

Τεκτονικές κρίσεις και ρήξη στη Μεγάλη Στοά της Γαλλίας

Ανατροπή στη Μεγάλη Στοά της Γαλλίας μετά τον θάνατο του Lacorne το 1762. Ο Μέγας Διδάσκαλος, επιστρέφοντας από τον πόλεμο, προχώρησε σε μια μεταρρύθμιση του τάγματος, όπου πλέον τα αξιώματα θα ήταν αιρετά και για διάρκεια μόνο τριών ετών. Στις πρώτες εκλογές του 1765, η παρισινή και αριστοκρατική παράταξη της Μεγάλης Στοάς (οι “lacornards”), στην οποία ανήκαν οι εννέα υπογράφοντες του διπλώματος Morin, εκδιώχθηκε και επικράτησε το επαρχιακό αστικό κόμμα (οι “antilacornards”). Το 1766, δεκαπέντε “lacornards” αποκλείστηκαν, μεταξύ των οποίων ο Αδελφός Daubertin, ο γραμματέας που είχε συντάξει το δίπλωμα. Αναμφίβολα εκείνη τη στιγμή ο Μέγας Διδάσκαλος ανακάλυψε την ύπαρξη αυτού του διπλώματος: το 1766, ανακάλεσε τις εξουσίες του Morin και τις μετέφερε σε έναν κάποιον Αδελφό Martin, ο οποίος περιορίστηκε στο να επιθεωρήσει τις Στοές που δημιούργησε ο Morin, χωρίς όμως να ιδρύσει καμία ο ίδιος. Η ανάκληση του 1766 και ο διορισμός του Martin ήταν μια συγκαλυμμένη ακύρωση του διπλώματος Morin. Το δίπλωμα είχε υπογραφεί από τους Αναπληρωτές του Μεγάλου Διδασκάλου και έφερε τις σφραγίδες του: ήταν σχεδόν αδύνατο να ακυρωθεί ανοιχτά χωρίς να πληγεί η αξιοπιστία ολόκληρης της Μεγάλης Στοάς. Η λύση του 1766 ήταν σίγουρα ο πιο κομψός τρόπος για να κλείσει ο φάκελος χωρίς να θιγεί κανείς.

Ο Henry Francken και η μετάδοση στην Αμερική

Όμως ο Morin δεν έλαβε υπόψη του αυτή την ανάκληση. Το 1768, συνάντησε έναν Αδελφό με το όνομα Henry Francken (~1720-1795), Άγγλο ολλανδικής καταγωγής, τον οποίο όρισε Αναπληρωτή Μεγάλο Επιθεωρητή. Ο Francken μετέφρασε τα τελετουργικά στα αγγλικά και, μετά τον θάνατο του Morin το 1771, διέδωσε τον Τύπο της Τελειώσεως στην αμερικανική ήπειρο, φτάνοντας μέχρι τη Νέα Υόρκη. Πριν πεθάνει το 1795, ο Francken φέρεται να παρέδωσε τη σκυτάλη στον κόμη Alexandre de Grasse-Tilly (1765-1845), ο οποίος είχε φτάσει στις Αντίλλες το 1789.

Οι 33 βαθμοί του ΑΑΣΤ και οι Μεγάλοι Καταστατικοί Χάρτες του 1786

Ο Grasse-Tilly υποτίθεται ότι ήταν μέλος μιας ομάδας Γάλλων και Αμερικανών που ίδρυσαν στο Τσάρλεστον, το 1797, ένα Υπέρτατο Συνέδριο του 25ου βαθμού, η ύπαρξη του οποίου δεν έχει αποδειχθεί. Εν τω μεταξύ, το 1786, φέρονται να εμφανίστηκαν νέοι Μεγάλοι Καταστατικοί Χάρτες, οι λεγόμενοι του Βερολίνου, που υποτίθεται ότι υπογράφηκαν στο Βερολίνο από τον ίδιο τον βασιλιά Φρειδερίκο Β’. Πρόκειται φυσικά για πλαστογραφία: ο Φρειδερίκος Β’ πέθανε λίγους μήνες μετά την υποτιθέμενη ημερομηνία υπογραφής, άρρωστος και πικραμένος, έχοντας προ πολλού γυρίσει την πλάτη στον Τεκτονισμό. Αυτοί οι νέοι Καταστατικοί Χάρτες αύξησαν τον Τύπο στους 33 βαθμούς, με κορυφαίο τον βαθμό του Κυρίαρχου Μεγάλου Επιθεωρητή. Αυτό είναι το ΑΑΣΤ όπως το γνωρίζουμε σήμερα.

Από πού προέρχονται αυτοί οι Μεγάλοι Καταστατικοί Χάρτες; Πότε χρονολογούνται πραγματικά; Ποιος τους συνέταξε; Μυστήριο. Ελλείψει αποδείξεων για ευρωπαϊκή προέλευση και σύνταξη το 1786, έχουμε το δικαίωμα να υποθέσουμε ότι κατασκευάστηκαν εξ ολοκλήρου στην Αμερική το 1801. Όσο για τους οκτώ βαθμούς που προστέθηκαν στην κλίμακα των 25 βαθμών, από πού προέρχονται; Είναι σαφώς γαλλικής προέλευσης και μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Grasse-Tilly τους έφερε μαζί του όταν πήγε στις Αντίλλες το 1789. Πού τους είχε λάβει; Επιστρέφουμε σε ένα περιβάλλον που έχουμε ήδη δει να παίζει ρόλο σε αυτή την ιστορία.

Η εκδίκηση των “lacornards” και η παγκόσμια διάδοση

Οι δεκαπέντε “lacornards” που αποκλείστηκαν από τη Μεγάλη Στοά το 1766 είχαν πράγματι ιδρύσει μια νέα Στοά, με δίπλωμα από τη Μητέρα-Στοά της Μασσαλίας, με τον διακριτικό τίτλο “St-Lazare” (ειρωνική επιλογή, καθώς ο Άγιος Λάζαρος είναι ο προστάτης των πανούκλων!). Αυτή η Στοά έλαβε το 1776 ένα νέο δίπλωμα από τη Μητέρα-Στοά της Αβινιόν και υιοθέτησε τους υψηλούς βαθμούς που χρησιμοποιούνταν σε αυτό το σύστημα, αλλάζοντας όνομα σε “Saint Jean d’Écosse du Contrat Social” και παίρνοντας τον τίτλο “Σκωτική Μητέρα-Στοά της Γαλλίας”. Σε αυτούς τους βαθμούς, που ήρθαν από την Αβινιόν και ήταν άγνωστοι μέχρι τότε στο Παρίσι, πρέπει να αναζητήσουμε την προέλευση των οκτώ βαθμών που προστέθηκαν για να φτάσουμε στους 33 βαθμούς του ΑΑΣΤ. Και ακριβώς σε αυτή τη Στοά μυήθηκε ο Grasse-Tilly το 1783. Μήπως η δημιουργία του ΑΑΣΤ δεν είναι τελικά παρά μια μακρινή εκδίκηση των “lacornards” που εκδιώχθηκαν το 1766?

Το γεγονός είναι ότι το 1801, ο Grasse-Tilly, με μια ομάδα Γάλλων και Αμερικανών Αδελφών, ίδρυσε πράγματι το πρώτο Ύπατο Συμβούλιο του κόσμου στο Τσάρλεστον. Και επιστρέφοντας στη Γαλλία το 1804, ίδρυσε εκεί το Ύπατο Συμβούλιο της Γαλλίας, το δεύτερο παλαιότερο στον κόσμο.

Σχετικά προϊόντα

Κατηγορίες

Μασονικά διακοσμητικά (ποδιές, σαΐτες, ταινίες ώμου)Σαΐτες & ΚοσμήματαΔώρα κάτω από 20€Ποδιές & πακέταΚοσμήματαΚοσμήματα Σκηνής