Το τεκτονικό ημερολόγιο

Το πιο διαδεδομένο τεκτονικό ημερολόγιο

Η πιο συνηθισμένη μορφή τεκτονικού ημερολογίου που συναντάμε είναι αυτή που προσθέτει 4000 χρόνια στο πολιτικό έτος. Έτσι, το έτος 2025 γίνεται το έτος 6025 στο τεκτονικό ημερολόγιο. Πότε όμως ξεκινά αυτό το τεκτονικό έτος;

Εδώ υπάρχουν διαφορές, οι οποίες τείνουν να εκλείψουν στις μέρες μας. Ο αγγλικός και γενικότερα ο αγγλοσαξονικός Τεκτονισμός, ακολουθούμενος από τον γερμανικό, ταυτίζει το τεκτονικό έτος με το πολιτικό έτος που ξεκινά την 1η Ιανουαρίου. Αυτό είναι πράγματι το πιο λογικό. Ωστόσο, η γαλλική τεκτονική παράδοση για πολύ καιρό όριζε την έναρξη του τεκτονικού έτους την 1η Μαρτίου, προκειμένου να προσεγγίσει την εβραϊκή πρακτική. Αυτό όμως είχε ως αποτέλεσμα οι ημερομηνίες του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου να διατηρούν τη χρονολογία του προηγούμενου έτους. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα, η 28η Φεβρουαρίου 2025 γίνεται η 28η ημέρα του δωδέκατου μήνα του έτους 6024, αφού το έτος 6025 ξεκινά μόλις την 1η Μαρτίου. Είναι αρκετά δύσχρηστο και μπορεί να προκαλέσει σύγχυση. Για να μην αναφέρουμε το οικονομικό έτος, το οποίο τρέχει από την 1η Ιανουαρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου του πολιτικού έτους… Γι’ αυτό και η πρακτική που φαίνεται να γενικεύεται σήμερα στις περισσότερες συμβολικές Μεγάλες Στοές είναι η ταύτιση του τεκτονικού έτους με το πολιτικό.

Τεκτονικό ημερολόγιο

Ποια ονόματα μηνών αναφέρονται όμως στο τεκτονικό ημερολόγιο; Για πολύ καιρό χρησιμοποιούνταν τα ονόματα των εβραϊκών μηνών. Όμως το σύστημα δεν είναι συνεπές, καθώς οι εβραϊκοί μήνες ακολουθούν μια σεληνιακή λογική και έχουν 29 ημέρες. Το αποτέλεσμα είναι ο 12ος μήνας (Adar) να διπλασιάζεται περιοδικά για να δημιουργηθεί ο μήνας VeAdar. Αν περιοριστούμε στο να αποδίδουμε τα εβραϊκά ονόματα των μηνών στους μήνες του δικού μας έτους, η αρχή δεν παρουσιάζει κανένα συμβολικό ενδιαφέρον. Γι’ αυτό και εγκαταλείφθηκε σταδιακά. Η Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας, για παράδειγμα, το έπραξε το 1826.

Η πιο συχνή πρακτική σήμερα είναι να δίνεται ο τακτικός αριθμός της ημέρας και του μήνα, ακολουθούμενος από το τεκτονικό έτος, και στη συνέχεια να αναφέρεται η κοσμική ημερομηνία σύμφωνα με το πολιτικό έτος. Για παράδειγμα, θα γράψουμε «την 27η ημέρα του 1ου μήνα του Έτους του Αληθινού Φωτός 6025, δηλαδή την 27η Ιανουαρίου 2025, κοινή χρονολογία».

Το «Έτος του Αληθινού Φωτός» είναι η πιο συχνή διατύπωση στα γαλλικά, ενώ στα αγγλικά χρησιμοποιείται συχνά ο όρος “in the year of masonry”. Συναντάμε επίσης τις λατινικές μορφές A.L. (Anno Lucis, έτος φωτός) ή A.M. (Anno Mundi, έτος κόσμου).

Η προέλευση του τεκτονικού ημερολογίου

Είναι η χρήση ενός τεκτονικού ημερολογίου που προσθέτει 4000 χρόνια στο πολιτικό έτος κληρονομιά των παλαιών λειτουργικών τεκτόνων ή των πρώτων Άγγλων κερδοσκοπικών τεκτόνων του 17ου αιώνα; Καθόλου. Αυτή η χρήση εμφανίζεται με τη γέννηση του σύγχρονου Τεκτονισμού, η οποία τοποθετείται γενικά στην ίδρυση της πρώτης Μεγάλης Στοάς του Λονδίνου το 1717. Πράγματι, ο Άντερσον είναι αυτός που χρησιμοποιεί για πρώτη φορά αυτή την πρακτική για να χρονολογήσει τα Συντάγματά του το 1723.

Ποια θα μπορούσε να είναι η σημασία μιας τέτοιας χρονολόγησης; Κάποιοι είδαν σε αυτό το σημάδι μιας ανοχής που ήθελε να προσφέρει ένα πλαίσιο που δεν θα καθοριζόταν αποκλειστικά από τη χριστιανική παράδοση. Αυτό είναι σίγουρα λίγο αναχρονιστικό, καθώς δεν υπάρχει θεμελιώδης αμφισβήτηση της χριστιανικής παράδοσης από τον Άντερσον. Η ανοχή που προτείνεται εδώ αφορά τον χριστιανικό κόσμο, ο οποίος ήταν διαιρεμένος σε διάφορα δόγματα μετά τη Μεταρρύθμιση, και δεν γινόταν ακόμη λόγος για αποδοχή μελών άλλων θρησκειών. Η επιλογή του τεκτονικού έτους είχε πολύ περισσότερο ως σκοπό να επιβεβαιώσει τον προγονικό και πρωταρχικό χαρακτήρα του Τεκτονισμού, η προέλευση του οποίου συγχέεται με τη δημιουργία του κόσμου.

James Ussher

Διότι εδώ πρόκειται πράγματι για την προέλευση του κόσμου. Ο Τεκτονισμός εμπνεύστηκε εδώ από τη χρονολόγηση που καθόρισε ο James Ussher (1580-1656), αρχιεπίσκοπος του Armagh και Πρωθιερέας της Ιρλανδίας εντός της αγγλικανικής κοινότητας. Αυτός ο προτεστάντης ιεράρχης είχε δημοσιεύσει μεταξύ 1648 και 1654 τρία έργα για τη βιβλική χρονολογία και είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε 4004 χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού, και πιο συγκεκριμένα στο σούρουπο που προηγείται της 23ης Οκτωβρίου! Αυτή η χρονολόγηση θεωρήθηκε για πολύ καιρό αληθινή από τους αγγλοσαξονικούς προτεσταντικούς κύκλους και σήμερα δεν γίνεται πλέον αποδεκτή παρά μόνο από ορισμένους φονταμενταλιστικούς και δημιουργιστικούς κύκλους. Είναι διασκεδαστικό να σημειωθεί ότι μέχρι τη δεκαετία του 1990, οι εκδόσεις της γαλλικής μετάφρασης της Βίβλου από τον John Nelson Darby (1800-1882) περιείχαν ακόμη μια υποσημείωση που ανέφερε «4004 π.Χ.» για τον πρώτο στίχο της Γένεσης. Αυτή η σημείωση εξαφανίστηκε από την έκδοση του 1996.

Είναι πράγματι η θεωρία του Ussher που υιοθετήθηκε από τον Τεκτονισμό του 18ου αιώνα, στρογγυλοποιώντας το 4004 σε 4000, για να απλοποιηθεί ο υπολογισμός. Με αυτόν τον τρόπο, οι τέκτονες δεν επικύρωναν καμία μορφή βιβλικού φονταμενταλισμού, αλλά αρκούνταν στο να ακολουθήσουν τη γενικά αποδεκτή συναίνεση. Πράγματι, μόνο από τον 18ο αιώνα οι γεωλόγοι άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι ο κόσμος ήταν πολύ παλαιότερος από ό,τι πίστευαν μέχρι τότε. Οι τέκτονες δεν ήθελαν να καθορίσουν ένα ψευδοεπιστημονικό δόγμα, αλλά επιδίωκαν μάλλον να επιβεβαιώσουν ότι ο Τεκτονισμός είναι, στην αρχή του, τόσο παλιός όσο ο κόσμος, ανεξάρτητα από την ηλικία του τελευταίου.

Τα άλλα τεκτονικά ημερολόγια

Το τεκτονικό ημερολόγιο που εμπνέεται από τις θεωρίες του James Ussher, αν και είναι το πιο διαδεδομένο, δεν είναι το μόνο. Άλλοι χρονολογικοί υπολογισμοί ή άλλες ιστορικές αναφορές έχουν εμπνεύσει άλλα τεκτονικά ημερολόγια. Ορίστε μερικά παραδείγματα:

Ο Αρχαίος και Αποδεδειγμένος Σκωτικός Τύπος είχε επιλέξει να ακολουθήσει τη χρονολόγηση του κόσμου της εβραϊκής παράδοσης, η οποία τον ανάγει 3760 χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού, και όχι 4004. Έτσι, έπρεπε να προστεθεί το 3760 στο πολιτικό έτος. Αυτό το σύστημα δεν χρησιμοποιείται πλέον σχεδόν καθόλου.

Άλλες ημερομηνίες που δεν αφορούν τη δημιουργία του κόσμου έχουν επίσης εμπνεύσει τεκτονικά ημερολόγια.

Το ημερολόγιο της Βασιλικής Αψίδας ξεκινά το 530 π.Χ., ημερομηνία που συνήθως θεωρείται ως η ανακατασκευή του Ναού από τον Ζοροβάβελ. Η εποχή θα εκφράζεται με το A.I., Anno Inventionis, δηλαδή έτος της ανακάλυψης, σε αναφορά με την ανακάλυψη του μυστικού θόλου.

Αφιέρωση του Ναού της Ιερουσαλήμ, του Andrea Michieli (1542-1617)

Ο Royal and Select Master ξεκινά τη χρονολογία του 1000 χρόνια π.Χ., δηλαδή από την αφιέρωση του Ναού του Σολομώντα. Μιλάμε τότε για Anno Depositionis (A.D.), για να θυμίσουμε την κατάθεση της Κιβωτού της Διαθήκης στον Ναό.

Όσο για τους Ναϊτικούς βαθμούς (Αυστηρή Ναϊτική Παρατήρηση, Ιππότες Ναΐτες), η χρονολόγησή τους ξεκινά με την ίδρυση του Τάγματος του Ναού το 1118. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει φυσικά να αφαιρέσουμε και όχι να προσθέσουμε το 1118 στο τρέχον έτος. Πρόκειται τότε για το Anno Ordinis (A.O.), έτος του Τάγματος.

Η χρησιμότητα των τεκτονικών ημερολογίων

Έχουν όντως χρησιμότητα τα τεκτονικά ημερολόγια; Σε πρακτικό επίπεδο, σίγουρα όχι, το αντίθετο μάλιστα. Το ενδιαφέρον τους είναι ουσιαστικά συμβολικό και μας μιλά για τον τρόπο με τον οποίο ο Τεκτονισμός τοποθετείται στη ροή της ιστορίας. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκει να συνδεθεί με κάποιο ιδρυτικό γεγονός που τον νομιμοποιεί.

Μια επιφανειακή ματιά θα μπορούσε να θεωρήσει το τεκτονικό ημερολόγιο ως μια απλή λαογραφική συνήθεια. Όμως δεν είναι πιο λαογραφικό ή γελοίο από το να φορά κανείς μια ποδιά και να χειρίζεται ένα τεκτονικό σφυρί και ένα σκαρπέλο μέσα σε μια Στοά!

Σχετικά προϊόντα

Κατηγορίες

Μασονικά διακοσμητικά (ποδιές, σαΐτες, ταινίες ώμου)Σαΐτες & ΚοσμήματαΔώρα κάτω από 20€Ποδιές & πακέταΚοσμήματαΚοσμήματα Σκηνής